De domineeszoon van Rhoon

Ik heb genoten van de roman Mijn kleine Waanzin van Jan Brokken. Hij beschrijft daarin  zijn Hollandse jeugd en puberteit in de jaren ’50 en ’60. Zijn vader was theoloog en islam-deskundige en het gezin woonde voor de oorlog in Nederlands Indië. Tijdens de oorlog kwamen zijn ouders en zijn twee broers in een jappenkamp terecht. Jan werd in 1949 geboren, terug in Nederland. Zijn vader werd hervormd predikant in Rhoon. Jan was als enige van het gezin ‘van na de oorlog en na de tropen’ en voelde zich een buitenbeentje. Ook in het dorp voelde hij zich zonderling als zoon van de dominee. Ondanks zijn afkeer van de kleinburgerlijkheid van het dorp en de onverdraagzaamheid van gelovigen in het algemeen, voelt hij zich nog altijd verbonden met het dorp. Zijn opvoeding in de pastorie was volledig gericht was op Het Woord en ook dat heeft hem sterk gevormd. In een uitzending van Schepper in Co zegt hij hierover:

“Ik heb veel gereisd, ik heb daar veel over geschreven, maar ik heb me altijd gerealiseerd; ik ben een Nederlander. Ik kom van de Zuid-Hollandse eilanden. Ik ben de domineeszoon van Rhoon. Ik kijk naar de wereld met de blik die ik hier heb ontwikkeld”.

mijn eigen jeugd in Driebruggen, 1986

De roman gaat ook over de hechte maar moeizame relatie met zijn vader. Door de afschuwelijke jaren in het kamp ontwikkelde zijn vader een kampsyndroom. Hij verdoofde zichzelf met drank en pillen. Het bracht zijn positie als predikant in gevaar. Hoewel Jan tijdens zijn puberteit heftige aanvaringen had met zijn vader en een pad koos die zijn vader niet voor ogen had (journalistiek) schrijft hij vol liefde en mededogen over hem. In de uitzending van Schepper & Co (overigens een aanrader om terug te kijken: https://www.npo.nl/schepper-co-aan-tafel/05-08-2013/NCRV_1618366) geeft hij aan dat echt weg moest uit het dorp, maar tegelijk ontroert het hem als hij uitkijkt over de weilanden van de Zuid Hollandse eilanden. Rutger Kopland schreef een mooi gedicht over het verlaten van je dorp, het verlaten van je jeugd:

 

Verlaat het dorp in de vroege morgen,

het laatste bewoonde huis ziet uit

over een kloof, verlaat ook deze plek,

ga langs het pad naar beneden

tot waar het eindigt

 

Volg dan een spoor van schapen en geiten

langs de kale helling, de diepte in,

er zal daar een rivier zijn,

een verlaten stal, een verbrokkelde brug,

waad naar de overkant.

 

Zoek tussen de stenen het spoor omhoog

en volg dit, het zal steil zijn en zwaar,

maar boven is schaduw,

in de verte zal men het dorp zien

dat men verliet.

 

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedInEmail this to someone

2 reacties op “De domineeszoon van Rhoon

  1. Mooi stuk over een prachtig boek van een geweldige schrijver!

  2. Dank je wel voor een nieuwe blog. Omdat mijn mailadres moeilijk doet ontvang ik ze helaas niet meer op mijn mail adres. Dat was wel een goede reminder.
    Ik heb het boek van Jan Brokken gelezen over Youri Egorov. Zo mooi…….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *