Die van hiernaast

In de bibliotheek pakte ik een boek van de plank van een onbekende auteur. Mijn ervaring is dat dat tot aangename verrassingen kan leiden. Daarbij hielp ook wel de aanbeveling van The Sunday Times op de achterflap: “Een van de meest bijzondere boeken van het jaar”. The woman next door is geschreven door de Zuid Afrikaanse Yewande Omotoso, kind van een Nigeriaanse vader en Caribische moeder.
Het boek gaat over twee bejaarde buurvrouwen in een sjieke woonwijk van Kaapstad die elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Hortensia is een verbitterde zwarte vrouw. Marion is een bekrompen witte vrouw. De context is Zuid Afrika na de apartheid waar alle raciale spanningen in de personages van Hortensia en Marion haarscherp tot uitdrukking komen. Ze treffen elkaar bij het buurtcomité en doen geen moeite om hun weerzin van elkaar te verbergen. Dat leidt tot sarcastische komische dialogen. Hortensia en Marion hebben beiden een succesvolle carrière achter de rug als respectievelijk ontwerper en architect maar hun privéleven is bedroevend. Ze zijn niet voor niets geworden zoals ze zijn.

Gedurende het boek leer je beide personages kennen en je krijgt zelfs wat sympathie voor de twee nukkige oude taarten. Tussen de regels door lees je hoe het er ten tijden van de apartheid aan toe ging, en hoe dat in hedendaags Zuid Afrika doorwerkt.  Het is een geestig en prettig geschreven boek met een boeiende verhaallijn. Ik was nieuwsgierig of er uiteindelijk toch tot een zekere toenadering of verzoening zou komen. Of dat gebeurt zal ik niet verklappen.

Uiteindelijk trof mij eigenlijk de eenzaamheid van beide vrouwen het meest. Vrouwen zoals ik ze soms ook tegenkom in het verpleeghuis. Eric van Loo dicht een treffend portret:

PORTRET

Ze zit daar in haar stoel

bij het raam. De telefoon

rinkelt niet, het uitzicht

verandert weinig van dag tot dag.

Verjaardagen vervagen

tot herinnering aan kleurige

slingers, aan cadeautjes die

zoveel groter leken in papier.

 

Hier hoef je niet meer te komen,

zal ze zeggen. Ze oefent zinnen

van afwijzing, een geheven kin,

venijn door woorden geweven.

Lang geleden. Vastbesloten.

Alles klopt. Niemand klopt meer.

BewarenBewaren

Één reactie op “Die van hiernaast

  1. Eenzaamheid op oudere leeftijd is bijna niet te voorkomen.
    Toch doet men wel steeds meer om het enigszins op te lossen.
    Met de zomerschool proberen we te bereiken dat er ook tijd is om te communiceren.
    Jouw vorige presentatie was juist daardoor zo waardevol, de deelnemers moesten met elkaar praten
    via een aantal opdrachten. Geweldig.
    Mirjam wil jij nog eens kijken naar mijn vorige verzoek of je op 23 juli bij ons een presentatie kunt geven.
    Als je echt denkt het te kunnen,(Gezien je tijd etc) wil je me dan terugmailen.
    Wij gaan dan het door jou uitkgekozen thema aankondigen., we moeten het altijd een beetje vroeg weten, dit in verband met het plaatsen van ons programma etc.
    Hartelijke groet Gerda Paans.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *