Foto

Tweede Pinksterdag is al 20 jaar de familiedag van de ‘Uittenbroeken’. Meestal zijn we in Vorden, waar de jongste broer van mijn moeder woont. Onderstaande foto is in mijn beleving op die allereerste familiedag gemaakt, in 1999. Anderhalf jaar voordat mijn opa overleed. Hij zit hier als een pater familias tussen zijn schare, met mijn oma aan zijn rechterhand.

Gek hoe deze foto voor mij ‘de familiefoto’ blijft, terwijl er natuurlijk heel veel veranderd is. Opa, oma, ooms en tante zijn overleden. Partners en heel veel kinderen zijn erbij gekomen.

Morgen zal er voor het eerst in 20 jaar geen familiedag zijn, geen barbecue en gevlieger, geen spelletjes en ‘oma’s cake’. Wel zullen we zoomen, zoals we de laatste tijd vaak even op zondag doen. Oma zou de hele corona-crisis ‘een toestand’ hebben gevonden. En opa en oma zouden bovenal blij en trots zijn dat we -hoe dan ook- de traditie in ere houden.

Het nu houdt het verleden bij elkaar, en het verleden het nu. Mooie woorden uit onderstaand gedicht van Herman de Coninck

Foto

Weemoed is een foto van voor twintig jaar.
Familie, nog samen, nog gezond.
Is toen. Met een lijst van nu errond.
Het nu houdt het verleden bij elkaar.

En omgekeerd. Want nu is maar even.
Is opschrikken en vragen:
waar waren we gebleven?
Bij jou. In Die Dagen.

Alles is ver. En de liefste dingen nog verder.
Maar door het verleden wordt het bij elkaar
gehouden, als schapen door een herder.

2 gedachten over “Foto

  1. Bijzonder, fijn je familie te zien! Mooi verhaal en gedicht.

  2. Een mooie herinnering zo’n familiefoto en een troostrijk gedicht. Dank je wel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *