In het gareel

Vorige week startte Siem op de basisschool. Daar ging onze vierjarige, gewapend met broodtrommel, geschild appeltje en Buurman en Buurman in zijn rugtas. De tijd van vrijblijvendheid is voorbij. Er wordt vanaf nu aan verwacht dat hij iedere dag om half negen netjes op zijn stoel in de kring gaat zitten. In het gareel. Het valt hem nog niet mee. Dinsdagochtend vroeg hij benepen: Mama, is het al weekend?

Voor mijn leesgroep las ik Harnas van Hansaplast van Charlotte Mutsaers. Zij schrijft over haar zonderlinge broer Barend die het niet lukte in het gareel van de samenleving te geraken. Hij stierf op 51-jarige leeftijd; dood gevonden tussen stapels porno in zijn ouderlijke woning. In het boek vertelt Mutsaers hoe zij samen met haar zus zijn huis, haar ouderlijke woning, leegruimt. In het enorme grachtenpand in de Utrechtse binnenstad leefde Barend in eenzaamheid in een stoffige uitdragerij van spullen.

‘Harnas van Hansaplast’ biedt een intrigerende dooltocht door de ziel van een gekneusde, asociale maar ook excentrieke en intelligente kluizenaar, zo iemand die de wereld links laat liggen maar waarin een heel parallel universum verborgen gaat’ schrijft Rob Schouten in Trouw. Het is een treurig maar intrigerend relaas. Mutsaers schrijft geestig en onvoorspelbaar. Ze beschrijft op haar eigen wijze haar gezin van herkomst; een verzameling van outcasts. Dapper, excentriek maar ook kil en onveilig. Barend heeft zijn plek in de samenleving nooit kunnen vinden. Charlotte heeft haar onaangepastheid weten om te zetten in een kunstvorm, maar het gevoel van buitenstaander-zijn is ook bij haar altijd gebleven. In de boekengroep spraken we lang over het boek omdat het thema’s raakt als: hoe goed kun je een ander kennen? Wanneer ben je een paradijsvogel en wanneer ben je een asociaal of pathologisch? Wanneer plaats je jezelf buiten een samenleving en wanneer doet de samenleving dat met jou?

Siem heeft zijn eerste schreden gezet in het Nederlands schoolsysteem. Hij leert daar lezen,schrijven en rekenen maar ook burgerschapsvorming. En dat kan ik alleen maar toejuichen want die vaardigheden zijn minstens zo belangrijk. Ik hoop voor Siem dat hij zich thuis zal gaan voelen in het systeem en tegelijk voldoende ruimte ervaart om zijn kleurrijke zelf te zijn en zo nodig het systeem kritisch te bevragen.

BewarenBewaren

4 reacties op “In het gareel

  1. Dag Mirjam. Een herkenbaar bruggetje. We zullen elkaar nog wel eens tegen komen als oppas opa Kees zijn kleinzoon Sam op komt halen. Laten we hopen dat Siem en Sam zich nog lange tijd vrij voelen van een systeem.
    Hartelijke groet,
    Kees

  2. Hij straalt op de foto wel iets onverzettelijks uit. Stapje voor zijn moeder uitlopen. Beetje strakke blik. Het is ook een hele stap voor zo’n klein manneke.
    Gaat helemaal goedkomen.

    groet,
    Wilma

  3. Een nieuwe stap, mooi beschreven. Gelukkig komt er langzamerhand ook steeds meer ruimte voor eigenheid in het systeem.
    Succes voor jullie 💖

  4. Ja, Sem gaat nu echt op eigen beentjes de wijde wereld in. Hoe zal het gaan?
    Vanuit zijn veilige thuisbasis zal het vast wel lukken, binnen en een beetje buiten de lijntjes.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *