Lente-uitje en roodborstjes

Als cadeau voor mijn 40e kreeg ik een lente-uitje cadeau naar Schiedam van twee lieve vriendinnen. Hoewel het weer niet steeds lenteachtig was, hebben we genoten van de mooie stad en mochten we –omdat we de sleutelbewaarder van de kerktoren goed bleken te kennen- de toren van de SintJanskerk beklimmen. Ik word altijd een beetje melancholisch als ik zo naar beneden kijk. Als ik de bedrijvigheid van een gewone woensdagochtend zie in de stad; drukke mensjes daar beneden met hun dakterrasjes en mini auto’s. Ik houd van dat overzicht, het zet aan tot mijmeringen en relativering.

Bij de laatste Zinzoekerskring stelden we ons de vraag met welk dier we onszelf zouden vergelijken. Ik koos voor een vogel, vanwege die eerder genoemde voorkeur om het van een afstandje te bekijken. Voorkeur voor overzicht en de grote lijnen.

Ik koos niet voor een exotisch vogel-exemplaar maar gewoon een roodborstje. Volgens internet zijn roodborstjes graag geziene gasten aan de voedertafels ze zijn nieuwsgierig, charmant, gewiekst en ze spreken tot de verbeelding. Ze houden hun gebied overzichtelijk en dichtbij huis. Ze zijn overdag graag alleen, maar s’ nachts zoeken ze soortgenoten op. Tenslotte mag niet onvermeld blijven dat ze een agressieve en felle kant hebben: ze verdedigen hun territorium op leven en dood..

Natuurlijk kom je daarna overal roodborstjes tegen. Er bleek een foto van een roodborstje op mijn werkkamer te hangen, ik zag roodborstjes in de tuin en ik vond een mooie ansichtkaart die ik op ons toilet heb gezet. Als aanmoediging zullen we maar zeggen om de roodborst in mezelf levend te houden; soms een hoge toren te beklimmen, nieuwsgierig te blijven en momenten van alleen-zijn in te bouwen.

Alleen dat agressieve..Daar moet ik misschien nog eens van een afstandje naar kijken?

2 thoughts on “Lente-uitje en roodborstjes

  1. Een milde vorm van agressie is daadkracht. Dat is jou niet vreemd toch?!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *