Teveel Geluk

Op mijn verjaardag verrasten mijn vriendinnen mij met mijzelf in viervoud. Annette, Sanne, Marlinde en Leonie wilden ‘het personage Mirjam’ weleens van binnenuit leren kennen.. Ik kreeg een schrijfworkshop ‘personages maken’. We schoven aan bij ZinTrige in Utrecht en leerden we hoe je een personage bedenkt, opbouwt en tot leven wekt. Het was een top-avond!

De Canadese schrijfster Alice Munro kreeg in 2013 de Nobelprijs voor de Literatuur als Meester van het hedendaagse korte verhaal”. Ik las eerder Lief Leven van haar en door de workshop was ik geïnspireerd om ook haar laatste bundel Teveel geluk te lezen. De tien verhalen zijn allen briljant (hoewel de laatste een beetje uit de toon valt). Thomas de Veen benoemt in NRC waarom haar verhalen zo goed zijn:

  • Het verhalen zijn net romans
  • Er gebeurt ontzettend veel
  • Het gaat over jezelf
  • Ze inspireren

Bij dat laatste punt voegt hij toe: Bij Munro voel je dat er leven is ná de verhalen. Daarom inspireren ze. Niet alles komt altijd goed, maar leven is wel beter dan dood zijn.

Die nuchterheid en wijsheid typeren de verhalen van Munro inderdaad. Er komen heftige dingen in de verhalen voor: moord, boete, aftakeling en desillusie, maar uiteindelijk gaat het over de binnenwereld van de personages die zich tot de gebeurtenissen verhouden. En die personages beschrijft ze geniaal.

Ik hou ervan.

Waar ik ook van hou zijn mijn vriendinnen die dit soort heerlijke cadeaus bedenken, zich gewoon vol overgave met mij in de workshop storten en dan ook nog werkelijk mooie, geestige en ontroerende verhalen schrijven! 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *