Tussen zon en maan

Iedere vrijdagmiddag volg ik colleges bij hoogleraar Christa Anbeek van het Remonstrants Seminarie. Het vak heet: dialooggesprekken kwetsbaar leven. Middels filosofische en theologische theorieën wordt het begrip kwetsbaarheid ontrafeld. Maar ook spelen we in groepjes van 6 personen het dialoog-spel ‘Tussen zon en maan’ dat door Anbeek is ontwikkeld. Twee weken terug speelden we de eerste etappe van het spel: we deelden onze eigen contrastervaringen met elkaar.

Een contrastervaring is een moment waarop het vanzelfsprekende niet langer vanzelfsprekend blijkt te zijn; een moment waarin je ontdekt hoe kwetsbaar, vluchtig en vergankelijk het bestaan is. Deze ervaringen kunnen zowel mooi en overweldigend zijn -zoals de geboorte van een kind of een heftige verliefdheid- maar vaker zijn het verlieservaringen en/of momenten van diepe crisis. In de contrastervaring licht iets wezenlijks op, aldus Anbeek. Intuïtief word je aangesproken op datgene wat waardevol is, wat betekenis geeft aan je bestaan.

Ter voorbereiding op de tweede etappe fietste ik vandaag in de koude februariwind door de Reeuwijkse Plassen. De opdracht was naar een plek te gaan waar je je thuisvoelt, die betekenis voor je heeft. De route van Driebruggen naar Gouda en vice versa heb ik ontelbare keren gefietst. Zowel in goede als in beroerde dagen. Als ik zou emigreren zou ik het vertrouwde landschap van mijn jeugd waarschijnlijk het meeste missen. Ik nam het dagboek mee uit 2012, de tijd van ‘mijn contrastervaring’, en ik heb sinds jaren mijn zielenroerselen uit die tijd terug gelezen.

Het besef dat de natuur, en dat weggetje, er al lang waren voordat ik geboren was, en er ook nog zullen zijn wanneer ik dood ben. De mens is een voorbijganger, een klein radertje in het grote geheel waar we geen weet, en maar beperkt invloed op hebben. Als je ziet dat de vogels weer bezig zijn hun nesten te bouwen, de sigaren en rietpluimen zoals iedere winter groeien langs de waterkant, en de sneeuwklokjes onverstoorbaar opkomen in februari. Dan is de veerkracht van de natuur, en ook van mensen -zelfs na ingrijpende contrastervaringen- toch eigenlijk heel bijzonder.

2 thoughts on “Tussen zon en maan

  1. Dank voor je verhalen en je belevenissen!
    En mooi dat je je ook door Christa laat inspireren.
    Ik heb haar heel lang geleden ontmoet op de Tiltenberg.
    En later nog eens op een Graalbijeenkomst in Utrecht.
    Daar heb ik goede herinneringen aan!
    Hartelijke groet,

    Jannie de Schipper

  2. Contrastervaring…..
    Bijzonder om dan te lezen Mirjam dat je juist op 12 februari ben gaan fietsen, met je mee je dagboek van 2012..
    Voor mij nu een zo’n belangrijke datum als lieve herinnering en een toen intens verdrietig jaar….💖
    Liefs….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *