Zwitserleven

Zwitserland! Een land waar ik mee groot gebracht ben. Als jong meisje ging ik al met mijn ouders naar de Alpen; met een wandelstok de bergen in. Een van mijn eerste spreekbeurten op de basisschool ging over Zwitserland. Ik had informatie opgevraagd bij ‘het Zwitsers verkeersbureau voor toerisme’ en kon op mijn 10e een ieder vertellen dat er vier talen worden gesproken en dat Zwitserland neutraal was in de Tweede Wereldoorlog.

Dat laatste ben ik met toch iets andere ogen gaan bekijken na het lezen van de roman Gustav en Anton van auteur Rose Treman. Het speelt zich af in een klein Zwitsers stadje tijdens en na de Tweede Wereldoorlog. In de loop van het boek wordt duidelijk dat Zwitserland/de Zwitserse banken niet zulke schone handen had als gedacht. De levens van de twee jeugdvrienden Gustav en Anton worden hier (mede) door bepaald. Het boek gaat over vriendschap maar misschien nog wel meer over liefde; het zoeken ernaar en het onvermogen om het uiten. De Zwitserse moraal wordt Gustav door zijn bijles-leraar al op jonge leeftijd haarscherp bijgebracht: 

‘Zwitserland moet zijn als een kokosnoot. We beschermen onszelf –alle goede dingen die we hebben en die we zijn- met een harde vastberaden maar rationele houding, onze neutraliteit’

Zelfbeheersing en rationaliteit zijn belangrijke waarden die enerzijds sterk de sfeer van het boek bepalen. Anderzijds is het juist een extreem emotioneel boek waar personages sterk door hun driften, angsten en geheimen worden geleid (het eerste leidt waarschijnlijk ook wel tot het tweede..) The Guardian noemde dit boek een soort Zwitserse Stoner maar dat durf ik te betwisten. Hoewel ik met heel veel plezier heb gelezen, komt het wat mij betreft niet bij de subtiliteit van Stoner in de buurt. De oorspronkelijke titel is the Gustav-Sonate en dat past eigenlijk beter bij het boek. Het gaat namelijk hoofdzakelijk over Gustav, en hoe hij geworden is wie hij is.

Zo snel Siem zin krijgt om te gaan bergwandelen, gaan we naar Zwitserland en herlees ik Gustav en Anton gewoon nog eens op de balkon van een chalet. Daar komt het misschien nog beter tot zijn recht dan aan de Normandische kust..

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedInEmail this to someone

2 reacties op “Zwitserleven

  1. Ik heb Zwitserland altijd een onsympathiek land gevonden.
    Ik vond het vreemd ,dat de Banken geld van veel Joden gewoon in hun bezit hadden.en hielden
    Voor zover mijn informatie deden ze weing om het geld terug te geven.aan familieleden.
    Maar ik heb het ook een mooi land gevonden als ik energie genoeg heb , ga ik het nog eens met de trein bezoeken.
    Stoner vond ik een prachtig boek,met een boeiende hoofdpersoon.
    In hoeverre wordt je geleid door je driften,angsten en geheimen., deze drie lijken mij niet in hoge mate bij te dragen aan iemands geluk. Negatieve ervaringen kunnen je leven behoorlijk verzieken, als je zo oud bent als ik,dan heb je die beslist gehad.
    Het zou misschien interessant zijn om na te gaan of Dementie het voordeel kan hebben dat ook negatieve ervaringen vergeten worden.
    Vr gr Gerda Paans

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *